Proef onze sfeer

Welkom op de inspiratiepagina van Mentorproject Laten we Welzijn. Op deze pagina zijn verhalen te vinden van mensen die deel uitmaken of hebben gemaakt van ons project. We hopen je zo een inkijkje te geven in wat wij doen.

We hopen dat deze verhalen inspirerend voor je mogen zijn en wensen je veel leesplezier.

Team Laten we Welzijn

Mentor Gabi

Om mijn maatje nou toch actief te houden in deze tijd en actief bezig te laten zijn met het Ov was een hele uitdaging. Gelukkig na een goede brainstorm sessie had ik van alles bedacht.

Mentor Dounia

Juist nu, nu mensen in een sociaal isolement zitten, is het zo belangrijk dat we elkaar blijven opzoeken. Ik merk dat het mij, maar ook Tessa goed doet. .

Mentor Esther

In de kerstvakantie hebben Anna en ik elkaar één keer online gesproken, hierbij kwamen we er vrijwel gelijk al achter dat wij elkaar veel liever in het echt zien.

Het maatjes project ben ik gestart toen er nog geen corona was. De hulpvraag van mijn maatje was, kun jij mij leren helpen zelfstandig leren reizen met het ov.

Nu hebben wij het een paar keer kunnen doen maar is het helaas door corona nu niet meer mogelijk. Om mijn maatje nou toch actief te houden in deze tijd en actief bezig te laten zijn met het Ov was een hele uitdaging. Gelukkig na een goede brainstorm sessie had ik van alles bedacht. Zo had ik voor mijn maatje een foto quiz gemaakt die op volgorde gelegd moest worden, van start tot eind. Ook is Kahoot naar voren gekomen en had ik een hele incheck en uitcheck quiz gemaakt. Hierdoor bleef mijn maatje toch nog actief met het openbaar vervoer en werd het geheugen op de proef gesteld, Tevens ook om te kijken of alles wat ik mijn maatje mee gaf de afgelopen tijd aan informatie wel aangekomen is. Overigens kan ik niet wachten om weer in bus te stappen met mijn maatje, maar het videobellen, af en toe een ov quiz en gezelligheid maakt het wel weer goed.

 

Gezellig samen een spel spelen, samen lachen, samen leuke en minder leuke onderwerpen bespreken en er wordt gezongen. Dit zijn allemaal activiteiten die Tessa en ik in persoon ondernamen, maar sinds de striktere lockdown doen we dit digitaal via videobellen.

 

Je zou kunnen denken dat de pandemie veel obstakels opwerpt, ook in de trajecten bij Laten We Welzijn. Ondanks dat dit natuurlijk gedeeltelijk waar is, geldt vooral dat er voor bijna alles wel een alternatief en een oplossing te vinden is. Zo zijn er digitaal tal van mogelijkheden om onze activiteiten door te zetten en aandacht te schenken aan de onderwerpen waar wij graag over willen praten. Daarnaast biedt een spelelement tijdens onze afspraken voor een leuke, onbedwongen en gezellige sfeer.

 

Juist nu, nu mensen in een sociaal isolement zitten, is het zo belangrijk dat we elkaar blijven opzoeken. Ik merk dat het mij, maar ook Tessa goed doet. Ik zie het daarom ook niet als een verplichting en wanneer we afspreken vliegt de tijd om. Het is voor mij een heel waardevolle ervaring om een vertrouwensband met haar op te kunnen bouwen, waarin zij zich goed voelt, haar ei kwijt kan, waarin ik haar kan helpen met specifieke uitdagingen en waarin ik een maatje kan zijn waar zij plezier mee heeft. Deze ervaring als mentor zou ik daarom ook iedereen aanraden!

Mijn naam is Esther, ik ben twintig jaar oud en sinds september ben ik begonnen met de opleiding Social Work aan de CHE. Afgelopen november ben ik gestart als mentor bij Laten We Welzijn.

Hier ben ik mentor geworden van Anna, een meisje van twaalf. Zij had behoefte aan wat persoonlijke aandacht en daarnaast probeer ik haar te helpen bij het plannen van haar studieactiviteiten.

In het begin van het mentorproject mocht er nog vrij veel, naarmate de tijd verstreek kregen wij met steeds meer beperkingen te maken.

Wij begonnen onze ontmoetingen met bezoekjes aan de plaatselijke bieb, waar wij gezellig konden kletsen, tekenen en elkaar beter konden leren kennen.

Het belangrijkste doel van mijn mentoraat, was dat ik er voor Anna zou zijn. Tot zover ging dat goed, we zagen elkaar regelmatig en hadden leuk contact.

 

Rond de kerstvakantie kregen wij te maken met een lockdown, de bibliotheek ging dicht en alleen de noodzakelijke winkels bleven open.

In de kerstvakantie hebben Anna en ik elkaar één keer online gesproken, hierbij kwamen we er vrijwel gelijk al achter dat wij elkaar veel liever in het echt zien. Online konden we makkelijk de planning bespreken en uitwerken, maar voor het verdere afspreken voegde het niet veel toe. Het was daarom ook even zoeken naar overige mogelijkheden waarin ik er alsnog voor haar kon zijn. Waar ik veel steun uit heb gehaald, waren onder andere de intervisies. Vanuit de organisatie werden er voor de mentoren intervisies georganiseerd. Tijdens een intervisie kwamen wij, de mentoren, met onze begeleiders online samen om actuele onderwerpen te bespreken en onze vragen te stellen. Dit gaf mij goede moed, omdat ik wist dat ik niet als enige moeite had met het onderhouden van contact in deze Corona-tijd. Er waren meerdere mentoren die het lastig vonden om online contact te leggen met hun maatje. Door het bespreken van deze vragen, kwamen we tot nieuwe inzichten en konden we verder met nieuwe ideeën.

Tot nu toe is het mij en Anna elke keer nog gelukt om buiten af te spreken. Vaak haal ik Anna thuis op en dan gaan we een eindje wandelen in de buurt, ik neem koekjes en een thermoskan met thee mee. De laatste keer had Anna koekjes gebakken en meegenomen, die waren heerlijk! Ik haal veel plezier en energie uit deze momenten. Anna’s moeder geeft aan dat ons contact veel goeds doet voor Anna.

<!–more–>